Zamiar się nie powiódł: najpierw nie udało mu się zająć Bytomia Odrzańskiego, następnie poniósł klęskę w oblężeniu Głogowa, po czym odstąpił na południe w kierunku Wrocławia (porażka, jaką tam poniósł stała się później zalążkiem wincentyńskiej legendy o bitwie na Psim Polu), a potem na wschód pod Kraków, również bez powodzenia. W 1110 udzielił wsparcia Władysławowi I w staraniach o tron czeski.

Umierając nie posiadał syna, mianował więc swoim następcą księcia Szwabii Fryderyka II Hohenstaufa, jednak książęta wybrali na króla adwersarza Henryka, Lotara z Supplinburga. Henryk V był ostatnim przedstawicielem dynastii frankońskiej na niemieckim tronie. Pochowano go w katedrze w Spirze.

Małżeństwo W 1109 per procura zaręczył się z 7-letnią Matyldą, królewną angielską. Rok później odbyły się oficjalne zaręczyny; królewska narzeczona zamieszkała w Trewirze, gdzie kształciła się pod opieką arcybiskupa Bruna von Brettena. 6 stycznia 1114 w Wormacji odbył się ich ślub. Małżeństwo powszechnie uznawano za zgodne i szczęśliwe. Para nie miała dzieci. Wdowa po nim powróciła do Anglii i została uznana za dziedziczkę tronu.

Przypisy