Irena Mazaraki (ur. 11 sierpnia 1912 r. w Trzebini, zm. 5 września 1995 r. w Chrzanowie) – polska botaniczka, nauczycielka. Absolwentka i pracowniczka naukowa Uniwersytetu Jagiellońskiego, współpracowniczka Instytutu Botaniki Polskiej Akademii Nauk, wieloletnia badaczka przyrody Ziemi Chrzanowskiej. Nauczycielka szkół średnich, współorganizatorka i kustoszka Muzeum w Chrzanowie.

Życiorys Urodziła się 11 sierpnia 1912 roku w Trzebini (lub Sierszy Wodnej k. Trzebini) jako Irena Zofia Maksymowicz, córka Jadwigi z domu Pobudkiewicz (1883–1945) i Eugeniusza Maksymowicza (1881–1954), inżyniera. Miała brata Wiesława (1913–1979), z zawodu architekta. W latach 1919–1924 uczęszczała do Szkoły Powszechnej Sióstr Urszulanek w Krakowie, a w latach 1924–1931 do Państwowego Gimnazjum Żeńskiego im. Królowej Wandy w Krakowie, w którym w 1931 r. zdała maturę. W tym samym roku rozpoczęła studia na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego, by po roku przenieść się na Wydział Filozoficzny i kontynuować studia w zakresie botaniki i matematyki do 1939 r. Równocześnie na ostatnim roku 1938–1939 odbyła Studium Pedagogiczne UJ.