W latach 1815–1816 do pałacu dobudowano dwa neoklasycystyczne gmachy pełniące rolę oficyn pałacu, między którymi znajdował się dziedziniec. Budynek będący prawym (południowym) skrzydłem pałacu miał funkcję mieszkalną dla rektorów uniwersytetu i nauczycieli Liceum Warszawskiego (oraz ich rodzin, w tym Fryderyka Chopina), w związku z czym utrwaliła się jego nazwa Gmach (lub Budynek) Porektorski. Lewe (północne) skrzydło było zajęte przez Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Później nazywane było Gmachem (lub Budynkiem) Poseminaryjnym. W latach 1817–1818 wybudowano kolejne oficyny pałacu, będące pawilonami przedłużającymi jego bryłę. W południowym pawilonie mieścił się gabinet mineralogiczny, stąd nazwa Pawilon Mineralogiczny, i audytoria. Północny pawilon mieścił laboratorium chemiczne oraz klasy licealne. Później urządzono w nim mieszkania kuratorów okręgu szkolnego, a budynek zaczęto nazywać Pokuratorskim. W latach 1818–1820 między Krakowskim Przedmieściem a Pawilonem Mineralogicznym wybudowano Pawilon Sztuk Pięknych. Wbrew planom umieszczono w nim gabinet zoologiczny. Później określany był jako Gmach (lub Budynek) Pomuzealny. Niedługo po nim wybudowano bliźniaczy budynek – Gmach Audytoryjny (Fizyczny).