Scharakteryzował załamanie społeczne jako „śmierć duchową”, odnosząc się do śmierci cielesnej jako „drugiej śmierci”, o której mowa w biblijnym wersecie Objawienia 2:11.
Calhoun przeszedł na emeryturę z Narodowego Instytutu Zdrowia Psychicznego w 1984 roku, ale kontynuował pracę nad wynikami swoich badań aż do swojej śmierci 7 września 1995 roku.
Wyjaśnienie Uważa się, że specyficzne dobrowolne tłoczenie się gryzoni, do którego odnosi się określenie „zapaści behawioralnej”, wynikało z wcześniejszego, mimowolnego zagęszczenia populacji: poszczególne osobniki tak przyzwyczaiły się do bliskości podczas jedzenia, że zaczęły kojarzyć karmienie z towarzystwem, i rezygnowały z posiłków, gdy nie było innych osobników w pobliżu. Calhoun w końcu znalazł sposób, aby temu zapobiec, zmieniając niektóre ustawienia pomieszczeń, tym samym nieco zmniejszając śmiertelność, ale ogólne patologiczne konsekwencje przeludnienia pozostały niezmienne.