Zakład Naukowo-Wychowawczy Sióstr Niepokalanek w Jazłowcu – klasztor oraz placówka naukowa, ze szkołą o statusie gimnazjum, założona w 1863 r. i prowadzona przez Niepokalanki w Jazłowcu k. Buczacza na Podolu w latach 1863–1939. W okresie II Rzeczypospolitej (1920–1939) słynna już szkoła i znana w całym kraju jako "Jazłowiec", składała się z liceum ogólnokształcącego oraz seminarium gospodarczego wraz z internatem i uważana była za czołowe żeńskie gimnazjum w Polsce, zob. Knop, Marcelina. "Upbringing of Girls as Reflected in the Activities and Views of Blessed Marcelina Darowska" Biuletyn Historii Wychowania, vol.38, no.s1, 2018, s.213-226. https://doi.org/10.14746/bhw.2018.38.33.
Historia i zasady Zgromadzenie Do stworzenia nowego zgromadzenia Niepokalanek w drugiej połowie XIX w. w Rzymie, oprócz Marceliny Darowskiej, przyczynili się księża Aleksander Jełowicki, Hieronim Kajsiewicz oraz Józefa Karska, współzałożycielka, i od listopada 1859 r. pierwsza matka generalna zakonu. W międzyczasie, Darowska szukała na terenie Galicji w zaborze Austro-Węgierskim obiektu na klasztor i szkoły. Taki obiekt znalazł się na Podolu w podupadłej mieścinie, Jazłowcu, niegdyś historycznie znaczącym grodzie, gdzie właściciel majątku, Krzysztof Błażowski, został ofiarodawcą swego rozległego pałacu po Poniatowskich na cel patriotyczny.