We wrześniu 1930 został przeniesiony do 5 pułku artylerii ciężkiej w Krakowie na stanowisko dowódcy dywizjonu. W październiku 1931 został przeniesiony do 3 Pułku Artylerii Ciężkiej w Wilnie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 14 grudnia 1931 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1932 i 1. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1938 został przeniesiony do 5 pac na stanowisko I zastępcy dowódcy pułku. 24 sierpnia 1939 objął dowództwo tego pułku i na jego czele walczył w kampanii wrześniowej. 20 września 1939, po bitwie pod Tomaszowem Lubelskim, na czele grupy oficerów i żołnierzy zdołał wyjść z okrążenia. Przedostał się do Francji, a następnie Wielkiej Brytanii. Zmarł na emigracji.

4 grudnia 1919 ożenił się z Wandą Eberhardt (1897–1968), z którą miał córkę.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 16 września 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Srebrny Krzyż Zasługi – 16 marca 1928 „za zasługi na polu wiedzy wojskowej”M.P. z 1928 r. nr 65, poz.