W sezonie 1931/1932 grał w Teatrze Objazdowym Samorządów Województwa Białostockiego, a w okresie 1933–1936 kierował Teatrem Popularnym w Łodzi. Następnie powrócił do stolicy, gdzie był kierownikiem artystycznym w Teatrze Rozmaitości (1936–1938) oraz występował na scenach: Cyrulika Warszawskiego, Teatru Letniego oraz Teatru 8.15.
Po wybuchu II wojny światowej pracował jako kelner oraz kasjer, dorywczo grając w jawnym Teatrze Nowości. Brał udział w powstaniu warszawskim. Po zakończeniu walk został mianowany pełnomocnikiem rządu do spraw kultury na Kielecczyźnie, gdzie w latach 1945–1946 kierował Teatrem Województwa Kieleckiego. Następnie powrócił do Warszawy, gdzie występował w latach 1946–1954 (Teatr Studio MO, Miejskie Teatry Dramatyczne, Teatr Nowy). W kolejnych latach pracował w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Bydgoszczy (1954−1955), Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1955–1957, jako dyrektor i kierownik artystyczny), by ostatecznie osiąść w Częstochowie, gdzie do końca życia grał i reżyserował w tamtejszym Teatrze im. Adama Mickiewicza. Wystąpił również w sześciu audycjach Teatru Polskiego Radia (1950–1955).
Był aktywnym działaczem PZPR.