Dane techniczne i wyposażenie masa 83,46 kg, średnica 58 cm, 2 nadajniki radiowe o mocy 1 wata działające naprzemiennie na falach 7,5 i 15 m (nadawany przez nie sygnał mogli odbierać radioamatorzy z całej Ziemi), 2 pary anten o długości 2,4 i 2,9 m, czujnik temperatury (wszystkie urządzenia elektryczne tamtych czasów mogły pracować jedynie w przedziale −30 °C do +90 °C), baterie (kwasowe) zasilające (starczyły na 21 dni pracy, co pozwoliło na przekazanie około 60 000 pomiarów telemetrycznych – informacja podana przez L. I. Siedowa na Kongresie Międzynarodowej Federacji Astronautycznej w Amsterdamie).
Sputnik 2
Sztuczny satelita Ziemi wyniesiony na orbitę 3 listopada 1957 z psem Łajką.
Sputnik 3
Sztuczny satelita Ziemi wyniesiony na orbitę 15 maja 1958 (po pierwszej próbie nieudanej) z przyrządami do pomiarów geofizycznych, z których część zawiodła uniemożliwiając zbadanie pasów Van Allena.
Pozostałe satelity serii Sputnik Prasa zachodnia czasów zimnej wojny nadała jeszcze nazwy Sputnik 4 i Sputnik 5 prototypom załogowego statku Wostok (Korabl-Sputnik 1 i Korabl-Sputnik 2).
Zobacz też
program Explorer eksploracja kosmosu V2 (pocisk rakietowy) Sputnik (agencja informacyjna)
Kategoria:Sztuczne satelity Kategoria:Program Sputnik