Służba Okręt początkowo służył we Flocie Północnej ZSRR, a od 1985 roku we Flocie Czarnomorskiej. Wszedł w skład 39 Dywizji Morskich Sił Desantowych, bazującej na jeziorze Donuzław. Odbył ponad 20 kilkumiesięcznych dalekich rejsów. Po rozpadzie ZSRR w grudniu 1991 roku i późniejszym podziale Floty Czarnomorskiej został przejęty przez Rosję i został przydzielony do 30 Dywizji Okrętów Nawodnych. Przy tym, w latach 1991–94 był wycofany do rezerwy w Odessie. 13 marca 1992 roku zmieniono oznaczenie okrętu z BDK-10 na BDK-65 (według innych źródeł, 15 lutego tego roku). W Rosji nosił numer burtowy 150.
W lipcu 1999 roku podczas operacji pokojowej po wojnie w Kosowie został użyty wraz z innymi jednostkami do transportu rosyjskiego komponentu sił pokojowych KFOR z Tuapse do Salonik w Grecji. W kwietniu 2003 roku otrzymał nazwę: „Saratow”. W 2005 roku jego dowódcą był kmdr ppor. N. Palij. W 2007 roku został wycofany ze służby, lecz następnie do niej przywrócony. Wziął udział w wojnie rosyjsko-gruzińskiej, wchodząc w skład grupy rosyjskich okrętów, która 10 sierpnia 2008 roku podjęła walkę z gruzińskimi kutrami. Jesienią 2012 roku odbył rejs na Morze Śródziemne. W styczniu 2013 roku, na skutek awarii generatora, był naprawiany w syryjskim porcie Tartus.