Do Rudnayów należała także sąsiednia Kršťanova Ves, która od 1924 r. jest częścią Nitrianskeho Rudna.
W 1822 r. do Rudna przyszedł młody ksiądz Fraňo Madva, który w 1825 r. został proboszczem tutejszej parafii. W 1828 r. założył tu pierwszą katolicką szkółkę, do której dzieci uczęszczały tylko w zimie, poza okresem prac w polu. Madva, który pracował w Rudnie do 1850 r., zasłynął w szerokiej okolicy jako doskonały farmaceuta i lekarz, hojnie korzystający z leków oferowanych przez naturęWg oficjalnej strony Nitr. Rudna.
W okresie słowackiego powstania narodowego w okolicy walczyła brygada partyzancka im. Jana Žižki. Po zakończeniu II wojny światowej impuls do rozwoju wsi jako lokalnego ośrodka sportów wodnych i wypoczynku dało oddanie do użytku w 1951 r. zapory i zbiornika wodnego Nitrianske Rudno. W 1957 r. uruchomiono tu oddział zakładów dziewiarskich „Zornica”.
Demografia Początkowo wieś rozwijała się powoli. Jeszcze w 1900 r. miała 263 mieszkańców. Szybszy wzrost liczby ludności zanotowano po tej dacie, a kolejny po II wojnie światowej. Od początku lat 2000 liczba mieszkańców utrzymuje się na stabilnym poziomie ok. 1950. Ludność wsi jest praktycznie jednolita narodowościowo (Słowacy stanowią 99 % mieszkańców) oraz wyznaniowo (ok.