Tadeusz Władysław Koter ps. Rafałowicz (ur. 1 grudnia 1919 w Dąbrowicy, zm. 19 grudnia 1995) – profesor nadzwyczajny Politechniki Łódzkiej.
Życiorys Ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stanisława Staszica w Lublinie w 1939. Następnie podjął studia na Politechnice Warszawskiej, na której do 1942 studiował konspiracyjnie na Wydziale Elektrycznym. Następnie studiował w Państwowej Wyższej Szkole Technicznej.
Był żołnierzem Armii Krajowej w batalionie „Kiliński” (ps. „Rafałowicz”). W powstaniu warszawskim brał udział m.in. w walkach o PAST-ę przy ul. Zielnej 37/39. Początkowo został uznany za poległego, o czym zostali poinformowani jego rodzice. Został jednak jedynie ranny 3 sierpnia 1944 w nogę poprzez postrzelenie amunicją dum-dum. Rany wyłączyły go z dalszego uczestnictwa w powstaniu, które spędził w szpitalu polowym, w którym poznał pielęgniarkę i przyszłą żonę Annę Bożennę Chadaj, córkę posła Pawła Edwarda Chadaja. Poniesione rany groziły amputacją nogi. Odłamki pocisku pozostały w nodze Kotera, utrudniając mu chodzenie przez całe życie.