Działalność po wojnie Spotkała się z mężem w Ustroniu. Małżeństwo zamieszkało w Cieszynie, gdzie oboje podjęli pracę w szkole. W 1946 Władysława Sikora-Pawłowska urodziła jedynego syna Andrzeja Sikorę. W drugiej połowie lat 50. XX wieku ukończyła trzyletnie studium nauczycielskie i przez następne lata uczyła w szkole matematyki. Przez cały czas angażowała się w działalność harcerską, zajmowała się drużynami PCK i była zaangażowana w pracę w cieszyńskiego Kręgu Seniorów ZHP. Należała do Macierzy Ziemi Cieszyńskiej oraz Klubu Inteligencji Katolickiej. Utrzymywała kontakty z Muzeum Harcerstwa w Warszawie oraz fundacjami charytatywnymi. Wygłaszała wiele prelekcji, utrzymywała stały kontakt z harcerzami z całej Polski. Uczestniczyła we wszystkich powojennych spotkaniach drużyny „Mury” oraz cały czas utrzymywała bliskie kontakty z członkami drużyny. W maju 1971 w Ustroniu-Jaszowcu razem z koleżankami z drużyny uczestniczyła w Międzynarodowym Spotkaniu Komitetu Byłych Więźniarek Ravensbrück. Na emeryturę przeszła w 1972. Ze względu na stan zdrowia została uznana inwalidką wojenną. Była bezpartyjna. Spisała wspomnienia. Staraniem Śląskiego Instytutu Naukowego w Katowicach w 1986 została wydana książka pod tytułem „Mury”. Konspiracyjna Drużyna Harcerska w Ravensbrück. Jest to zbiór wspomnień w formie gawęd dla młodzieży harcerskiej.