Historia Inicjatorem budowy kalwarii w Bańskiej Szczawnicy był jezuita František Perger. 13 marca 1744 gmina podjęła decyzję o przeznaczeniu na ten cel 300 złotych. W maju tego samego roku Perger zwrócił się do arcybiskupa Ostrzyhomia, Emeryka Esterházego, o zatwierdzenie projektu kalwarii. W sierpniu 1744 projekt przyjęto, a Perger rozpoczął zbieranie funduszy na budowę. 14 września 1745 biskup Michał Frivais poświęcił tzw. Kościół Górny. Poświęcenie całej kalwarii miało miejsce 13 września 1751. Autorstwo rzeźb i płaskorzeźb kalwarii przypisuje się warsztatowi Dionizego Stanettiego (1710-1767).
Pod koniec XIX wieku część kaplic została wyremontowana, prace wykonali architekt Viliam Groszmann i rzeźbiarz Józef Kraus z Bańskiej Szczawnicy.
W czasie II wojny światowej kalwaria mocno ucierpiała. Po wojnie, w 1951 r., została znacjonalizowana, od tego czasu ruch pielgrzymkowy został ograniczony, a kalwaria niszczała. W latach 1978-1981 przeprowadzono prace remontowo-konserwatorskie podczas których m.in. przeniesiono w nowe miejsce trzy dolne kaplice.