Po II wojnie światowej działała na rzecz rozkwitu sztuki ludowej na Kurpiach. W 1948, na pierwszym po wojnie konkursie sztuki ludowej w Kadzidle, zdobyła I nagrodę. Sukces powtórzyła rok później, biorąc udział w kadzidlańskim konkursie na zdobienie chat oraz w konkursie na wycinankę w Myszyńcu w 1953. Jej prace prezentowano na ogólnopolskiej wystawie sztuki ludowej w Warszawie w 1955 w ramach V Światowego Festiwalu Młodzieży i Studentów. Brała udział w konkursach i wystawach ogólnopolskich (Łowicz, Warszawa, Toruń, Płock). Od 1970 regularnie uczestniczyła w konkursach na palmy wielkanocne w Łysych i Lipnikach. Pojawiała się na licznych imprezach folklorystycznych w Ostrołęce, Pułtusku, Myszyńcu, Kadzidle, Nowogrodzie oraz Łomży. Reprezentowała Spółdzielnię Rękodzieła Ludowego i Artystycznego „Kurpianka” w Kadzidle, którą współzakładała i była jej wieloletnią współpracowniczką, na Cepeliadach i targach sztuki ludowej w Warszawie, Krakowie, Kazimierzu Dolnym, Płocku, Ostrołęce i Białymstoku.
W 1974 otrzymała brązowy medal z okazji XXV-lecia Cepelii. Była stypendystką Ministerstwa Kultury i Sztuki. W 1981 została laureatką Nagrody im. Oskara Kolberga.