7 kwietnia 1944 roku, w Wielki Piątek. Józef Fijałkowski nocował w swoim rodzinnym domu, by spotkać się z kilkuletnim synem i żoną. W tym samym czasie Rudolf Drachenberg postanowił uprowadzić syna i żonę Fijałkowskiego, bo, jak sądził, wówczas Fijałkowski sam stawi się na posterunku żandarmerii w celu ich odzyskania. Wczesnym rankiem Drachenberg wraz z żandarmami przybyli do Zawady, pod niewykończoną jeszcze strażnicę, w której mieszkał Fijałkowski. Drzwi otwarł im sam „Halniak” z pistoletem maszynowym w rękach. Broń się zacięła, a napastnicy odskoczyli. Fijałkowski zamknął drzwi i wybiegł na piętro, skąd rzucił granat pod nogi zaskoczonych żandarmów. Potem ostrzeliwał żandarmów z pistoletu maszynowego raniąc jednego i zabijając drugiego. W wyniku wybuchu Rudolf Drachenberg został ciężko ranny – i po miesiącu zmarł.
W zemście za zabójstwo Drachenberga, 30 kwietnia 1944 roku, Niemcy wymordowali niemal całą rodzinę Józefa Fijałkowskgo w Zawadzie.