Po wojnie został aresztowany i początkowo miał zostać głównym oskarżonym w pierwszym procesie załogi Ravensbrück przed brytyjskim Trybunałem Wojskowym w Hamburgu. Jednak udało mu się, wraz z innym zbrodniarzem Hansem Pflaumem, zbiec z więzienia w Neuengamme. Suhren ukrył się w Bawarii pod fałszywym nazwiskiem. Opuszczając obóz zabrał ze sobą wiele kosztowności pozostawionych po zamordowanych więźniarkach. Złożono jednak na niego donos i aresztowała go policja. Byłe więźniarki Ravensbrück potwierdziły jego tożsamość. Suhren (z Pflaumem, którego również schwytano) został przekazany władzom francuskim.
Trybunał Wojskowy w Rastatt 10 marca 1950 skazał Suhrena i Pflauma na karę śmierci przez rozstrzelanie. 13 maja 1950 wyrok zatwierdził francuski Sąd Najwyższy, a prezydent Vincent Auriol nie skorzystał z prawa łaski. 12 lipca 1950 obaj skazani zbrodniarze zostali rozstrzelani przez pluton egzekucyjny w lesie koło Rastatt.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Członkowie SS Kategoria:Komendanci niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Personel Ravensbrück Kategoria:Personel KL Sachsenhausen Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1950