„Ōryoku Maru” – japoński statek pasażersko-towarowy oddany do służby w 1937 roku.

W latach 1937–1943 przewoził pasażerów i towary pod flagą linii żeglugowych Ōsaka Shōsen Kaisha. W czasie wojny na Pacyfiku został zarekwirowany przez Cesarską Armię Japońską i był odtąd wykorzystywany do transportu wojska oraz materiałów wojennych. 15 grudnia 1944 roku został zatopiony przez amerykańskie lotnictwo w Zatoce Subic u wybrzeży Luzonu. Statek przewoził wtedy 1619 jeńców wojennych, w zdecydowanej większości Amerykanów, spośród których około trzystu poniosło śmierć.

Z powodu drastycznych wydarzeń, które rozegrały się w jego ładowniach, po tym, gdy wśród zgromadzonych tam jeńców wybuchła panika, „Ōryoku Maru” jest uznawany za najgorszy z japońskich „piekielnych statków”.

Dane techniczne „Ōryoku Maru” był statkiem pasażersko-towarowym o długości 129,7 metrów, szerokości 17,4 metrów i zanurzeniu 10,1 metrów. Jego pojemność wynosiła 7363 BRT.

Statek był wyposażony w dwie śruby, a jego napęd stanowiły cztery turbiny parowe o mocy 1083 NHP.

Był w stanie pomieścić 45 pasażerów w kabinach pierwszej klasy, 139 pasażerów w kabinach drugiej klasy oraz 679 pasażerów w kabinach trzeciej klasy.