W latach 1937–1938 był lekarzem naczelnym Ubezpieczalni Społecznej. Działał w Bezpartyjnym Bloku Współpracy z Rządem, jak również w Polskim Czerwonym Krzyżu (przewodniczył tomaszowskiemu oddziałowi tej organizacji od 1931 do 1936). W początkach 1939 został inspektorem lekarskim w ZUS i przeprowadził się do Warszawy.
Po napaści Niemiec na Polskę został ewakuowany 7 września 1939 do Brześcia, gdzie dostał się do niewoli sowieckiej i trafił do obozu w Kozielsku. 28 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego. 30 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Zidentyfikowano go w trakcie ekshumacji (nr PCK: 03 791) i pochowano we wspólnej mogile, prawdopodobnie nr 5Barbara Kobacka, Polski Czerwony Krzyż w Tomaszowie Mazowieckim, Miejska Biblioteka Publiczna w Tomaszowie Mazowieckim, Tomaszów Mazowiecki, 2010, s. 57, .