Do głównych założeń modelu IFS należy wieloraka natura umysłu, co w praktyce oznacza, że jaźń podzielona jest na nieokreśloną ilość części. Podobnie jak wśród członków rodziny, wewnętrzne osoby mogą przybierać skrajne role, spostrzegać rzeczywistość z różnych perspektyw. Terapia systemowa rodzin zakłada pracę nad całym systemem, a nie nad jednostką (jednym członkiem rodziny). Dopiero analiza funkcjonowania całego systemu daje możliwość dostrzeżenia prawdziwego źródła kryzysu.
Zgodnie z modelem IFS każda z podświadomości kierowana jest pozytywną intencją, nawet jeśli jej działania przynoszą przeciwny efekt i manifestuje się w postaci myśli, emocji, uczuć, obrazów.
Cele terapii Celem terapii nie jest eliminacja poszczególnych części osobowości, ale wsparcie ról, które będą bardziej konstruktywne dla całego systemu. Wraz z rozwojem osobowości wzrastają jej poszczególne części tworząc zawiły system interakcji, która przeorganizowuje się wraz ze zmianami poszczególnych ról.
Terapeuci IFS pracują z klientami nad osiągnięciem harmonii w wewnętrznym systemie rodzinnym oraz wzmocnieniem i