Zarówno zapora jak i utworzony dzięki niej zbiornik znajdują się z całości na terenie Szwajcarii, jednak do produkcji energii elektrycznej wykorzystywane są również wody „importowane” z Francji, elektrownia wodna znajduje się już na terytorium Francji, tuż za granicą szwajcarskiego przysiółka Châtelard, a przedsięwzięciem zarządza szwajcarsko-francuska spółka Électricité d’Émosson SA.
Historia Zaporę budowano w latach 1967-1974Strona zapory na swissdams.ch . Istniejące wcześniej zapory Barberine i Vieux Émosson, poprzez związane z nimi elektrownie, produkowały prąd elektryczny o częstotliwości 16 ⅔ Hz, jaka stosowana była w szwajcarskich sieciach trakcji kolejowej. W 1954 r. powstała szwajcarsko-francuska spółka Électricité d’Émosson SA., która zdecydowała się wybudować nową, znacznie większą zaporę, a gromadzone przez nią wody wykorzystać w nowej elektrowni do produkcji prądu o częstotliwości 50 Hz. Wcześniej konieczne było zmodyfikowanie granicy tak, aby konstrukcja znajdowała się w całości na terytorium Szwajcarii - pierwotnie granica przecięłaby tamę na pół. Zainteresowane gminy przystąpiły zatem do wymiany terytoriów, zatwierdzonej przez oba rządy w 1963 r.Wg strony spółki Electricité d’Émosson SA Prace budowlane rozpoczęto w 1967 r. Obiekt oddano formalnie do użytku w dniu 1 stycznia 1974 r.Inf. dot.