Puklerznik sześciopaskowy jest wszystkożerny bądź mięsożerny. Jego zdobyczą padają gryzonie (np. szczur śniady), płazy, gady, jaja ptaków, owady, zwłaszcza chrząszcze i błonkoskrzydłe (zwłaszcza mrówkowate), imagines jak i larwy, pajęczaki, ale przyjmuje też pokarm roślinny w postaci nasion, owoców (zwłaszcza bromeliowatych czy palm), bulw, ziaren. W jednym z badań żołądki 7 na 10 zbadanych osobników wypełnione były pokarmem przynajmniej w 90% roślinnym. Myśliwym jest puklerznik słabym, nie potrafi zagryźć zdobyczy. Nie gardzi padliną. W poszukiwaniu pokarmu potrafi przebywać dalekie odległości, nawet do 2 km, porusza się szybko. Pokarm wynajduje, posługując się węchem, wzrok ma słaby, przeszukuje nosem podłoże, w razie potrzeby drąży za nim w glebie.
W razie zagrożenia ucieka bądź gryzie.
Zagrożenia i ochrona IUCN ocenia populację puklerznika sześciopaskowego jako stabilną. Liczebność populacji jest znacząca, a zasięg występowania rozległy. Gatunek radzi sobie w siedliskach zmodyfikowanych przez człowieka, a także występuje w licznych terenach chronionych. W rezultacie IUCN klasyfikuje puklerznika sześciopaskowego jako gatunek najmniejszej troski. Nie znaczy to, że lokalnym populacjom nic nie grozi.