podjęto uchwałę o połączeniu Unii Związków Spółdzielczych i Zjednoczenia Związków Spółdzielni Rolniczych w jeden ogólnopolski związek rewizyjny pod nazwą Związek Spółdzielni Rolniczych i Zarobkowo-Gospodarczych RP.

Spółdzielnie oszczędnościowo-pożyczkowe po II wojnie światowej W okresie powojennym rozpoczęto wznawiania działalności spółdzielni oszczędnościowo-pożyczkowych. Ich podstawowym celem była odbudowy gospodarstw chłopskich i warsztatów rzemieślniczych. Od 1945 r. rolę centrali finansowej spółdzielczości kredytowej objął Bank „Społem”. Do jego zadań należało udzielanie kredytów oraz finansowanie obrotów gospodarczych. Po fuzji spółdzielni oszczędnościowo-pożyczkowej z Centralną Kasą Spółek Rolniczych powstała nowa instytucja finansowa Bank Gospodarstwa Spółdzielczego, który odgrywał rolę centrali organizacyjnej, rewizyjnej i finansowej wobec spółdzielni oszczędnościowo-pożyczkowych.

Ograniczenia rozwoju spółdzielni oszczędnościowo-pożyczkowych powstały na skutek decyzji władz o kolektywizacji rolnictwa, likwidacji sektora prywatnego i ruchu spółdzielczego. W 1950 r. spółdzielnie oszczędnościowo-pożyczkowe zostały przekształcone w gminne kasy spółdzielcze, nad którymi nadzór przejął Związek Samopomocy Chłopskiej.