Mieczysław Stanisław Rembiasz (ur. 12 marca 1933 w Skiereszewie, powiat gnieźnieński, zm. 6 lipca 1978 w Puszczykowie) – polski inżynier mechanik, docent Politechniki Poznańskiej i Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, był synem Franciszka i Marii z Łukasików. Okres II wojny światowej spędził wraz z rodziną na wysiedleniu w Myślenicach. Maturę zdał w 1951 w Gimnazjum i Liceum im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, po czym podjął studia w dziedzinie mechaniki w Szkole Inżynierskiej w Poznaniu. Po ukończeniu studiów (1955) pracował w Kujawskich Zakładach Mechanicznych we Włocławku, a później we Wrocławskich Zakładach Mechanicznych. Od 1957 (równolegle ze studiami drugiego stopnia na Wydziale Mechanizacji Rolnictwa) był asystentem w katedrze technologii napraw samochodów i ciągników Politechniki Poznańskiej; w grudniu 1959 uzyskał dyplom magistra inżyniera mechanika. Z kolei pracował w Poznańskich Zakładach Farmaceutycznych "Chirurgofil" (jako główny mechanik), w Technikum Mechanicznym na Dębcu (jako nauczyciel podstaw konstrukcji maszyn), w Poznańskich Warsztatach Napraw Maszyn Drogowych (jako dyrektor).