mały|Koronka z Pagu thumb|Pomnik koronczarki w Pagu

Koronki z Pagu – koronki igiełkowe wytwarzane w Pagu w Chorwacji. Chorwackie koronkarstwo zostało w 2009 roku wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.

Historia Pierwszą szkołę dla dziewcząt prowadziły benedyktynki z klasztoru św. Małgorzaty w Pagu. Uczyły w niej nie tylko czytania i pisania, ale również wytwarzania koronek. W klasztorze można oglądać ponad 120 koronek, które zostały przez Ministerstwo Kultury Republiki Chorwacji uznane za dobro kulturowe. Kolekcja była tworzona przez 150 lat.

W 1880 roku chorwacki archeolog Frane Bulić w Solin zorganizował wystawę na której zaprezentowano koronki z Pagu. Od tego czasu koronki stały się popularne, chociaż ze względu na cenę stać na nie było tylko szlachtę i arystokrację. Natalie Bruck-Auffenberg w 1911 roku opublikowała pracę Dalmatien und seine Volkskunst. Zbierając do niej materiały podróżowała po Dalmacji. W Pagu zakupiła koronki, które po powrocie w 1906 roku podarowała arcyksiężnej Austrii Marii Józefinie. Tak bardzo spodobały się one księżnej, że odwiedziła Pag, aby złożyć zamówienie. Zabrała do Wiednia kilka kobiet. Wykonywały one tam koronki na potrzeby dworu.