mały|Jan Światłowski z żoną i synami, ok. 1934. mały|Grób symboliczny Jana Światłowskiego na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie, 2025 r. Jan Światłowski, ps. Młot (ur. 2 grudnia 1896 w Jastrzębiej, zm. wiosną 1940 w USRR) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wojciecha i Franciszki z Grabowskich urodzony 2 grudnia 1896 we wsi Jastrzębia, w ówczesnym powiecie kutnowskim guberni warszawskiej. Był młodszym bratem Bronisława, ps. „Orzeł” (ur. 1894), z którym działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1663. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 62 Pułku Piechoty w Bydgoszczy i przydzielony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie, w której był oficerem kompanii, oficerem 4. kompanii kursu doszkolenia (1923), instruktorem wyszkolenia strzeleckiego 1. kompanii, oficerem wychowawczym 1. kompanii (1925–1927) i ponownie oficerem kompanii (1927/28). W 1928 znów służył w 62 pp. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1928 i 45. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza, w którym pełnił służbę m.in.