Wypowiedź dyrektywalna – w semiotyce i teorii prawa wypowiedź, której dominującą funkcją jest wskazywanie adresatowi określonego sposobu zachowania się, a więc oddziaływanie na jego postępowanieS. Wronkowska, P.F. Zwierzykowski, M. Krotoszyński, Wprowadzenie do prawoznawstwa, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2025, s. 25–39, DOI: 10.14746/amup.9788323244523.Z. Ziembiński, M. Zieliński, Dyrektywy i sposób ich wypowiadania, Polskie Towarzystwo Semiotyczne, Warszawa 1992, s. 11–101.. Jeżeli rozpatruje się ją ze względu na tę funkcję, nie służy ona bezpośrednio opisywaniu rzeczywistości, lecz kierowaniu czyimś zachowaniem. Jej podstawową funkcję określa się jako funkcję sugestywną.

Wypowiedzi dyrektywalne zalicza się do wypowiedzi pozaopisowych. W ujęciu przyjmowanym m.in. w polskiej analitycznej teorii prawa nie są one jako takie prawdziwe ani fałszyweZ. Ziembiński, O stanowieniu i obowiązywaniu prawa. Zagadnienia podstawowe, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1995, s. 13, 21–39.. Prawdziwe albo fałszywe mogą być natomiast wypowiedzi opisowe dotyczące dyrektyw, np. twierdzenie, że określona norma została ustanowiona, ma określoną treść albo obowiązuje w danym systemie.

Charakter semiotyczny