16 września 1922, po ukończeniu kursu, minister spraw wojskowych na wniosek dowódcy Wyższej Szkoły Wojennej przyznał mu „pełne kwalifikacje do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego” i przydzielił do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko szefa Oddziału I Sztabu. W październiku 1923 został przydzielony do Inspektoratu Armii Nr II na stanowisko III referenta. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 15 sierpnia 1924 i 14. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W październiku 1926 został przeniesiony do 15 Pułku Artylerii Polowej w Bydgoszczy na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W listopadzie 1927 został przeniesiony do kadry oficerów z równoczesnym przydziałem do Oddziału IV Sztabu Generalnego w Warszawie. W sierpniu 1929 został przeniesiony służbowo do Powiatowej Komendy Uzupełnień Równe na stanowisko komendanta. W styczniu 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II, a z dniem 30 czerwca 1930 przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Mieszkał w Warszawie przy ul. Marymonckiej 5a m.