Unione Sindacale Italiana (USI) – włoski związek zawodowy historycznie o profilu anarchosyndykalistycznym, obecnie odwołujący się do samorządności pracowniczej, syndykalizmu, socjalizmu wolnościowego oraz federalizmu.
Historia USI zostało założone w 1912, po tym jak grupa robotników, wcześniej związanych z Confederazione Generale del Lavoro (CGL), spotkała się w Modenie i zadeklarowała swoje przywiązanie do dziedzictwa Pierwszej Międzynarodówki.
USI w krótkim czasie zaczął angażować się we wszystkie główne polityczne spory o prawa pracownicze – jednocześnie nigdy nie przyjmując postawy militarystycznej obecnej w innych związkach zawodowych. Jednak po wybuchu I wojny światowej związkiem wstrząsnął spór wokół kwestii włoskiej interwencji w konflikt po stronie sił Ententy. Problem zaostrzyła obecność w organizacji prointerwencyjnych, narodowo-syndykalistycznych głosów: Alceste De Ambris, Filippo Corridoni i początkowo Giuseppe Di Vittorio. Związkowi udało się utrzymać sprzeciw wobec militaryzmu pod przywództwem Armando Borghiego i Alberto Meschiego.