Ta grupa molekuł może więc samoorganizować się w nietypowe fazy, niespotykane wśród konwencjonalnych kalamitycznych ciekłych kryształów. Fazy te zostały nazwane B1–B8. W literaturze opisane zostały liczne sztywne, zgięte molekuły tworzące fazę B4. Terminalne fragmenty w związkach tego typu to zazwyczaj nasycone kilku- lub kilkunastowęglowe łańcuchy alkilowe. Z kolei sztywne części rdzenia zbudowane są z pierścieni aromatycznych połączonych ugrupowaniami o ograniczonej możliwości rotacji, takich jak grupy iminowe, azowe czy estrowe. Aby molekuła wykazywała tendencję do tworzenia fazy B4 nie jest konieczne, aby jednostka centralna pomiędzy obiema częściami rdzenia była sztywna. Helikalne nanofilamenty mogą formować również cząsteczki, w których rdzeń tworzą dwa sztywne ugrupowania połączone łańcuchem węglowodorowym, dla którego tylko w najtrwalszej konformacji rdzeń nadaje wygięty kształt cząsteczce (związki 3–11 na ilustracji). Wobec tego kluczowe znaczenie dla tworzenia fazy B4 przez molekuły o łańcuchowej jednostce centralnej ma liczba atomów węgla w łączniku.