Jednocześnie w kierunku osi y układ jest odwrotny – rdzenie i ogony tworzące górną powierzchnię warstwy zajmują mniej miejsca niż w dolnej połowie warstwy. Konsekwencją takiego sposobu organizacji molekuł w warstwie jest niedopasowanie sieci budujących jej górną i dolną część. Wynikające z niego naprężenia powodują, że płaska warstwa ulega ostatecznie zniekształceniu siodłowemu (), które w połączeniu z pochyleniem molekuł w warstwie prowadzi do jej zwinięcia w helikalny nanofilament.

Spontaniczne łamanie symetrii lustrzanej mały|Chiralne domeny fazy B4 obserwowane pod mikroskopem polaryzacyjnym przy różnym kącie między polaryzatorem wejściowym a analizatorem: na górnym zdjęciu 85°, na dolnym 95° Fazę B4 budują helisy, a więc struktury chiralne. Okazuje się jednak, że również achiralne molekuły się w nią organizować. Wówczas tworzą się statystycznie takie same ilości helis skręconych w prawo i w lewo. Kierunek skręcenia jest determinowany przez losową chiralność punku krystalizacji, w którym promieniście następuje wzrost helis. Dzięki temu domeny obejmujące helisy, które wyrosły z tego samego punktu krystalizacji są homochiralne. Domeny te mogą osiągać rozmiary rzędu milimetrów.