Ryzyko związane z wnioskodawcą i jego przeszłość Poręczające instytucje finansowe starają się przewidzieć ryzyko, jakie reprezentuje wnioskodawca. Ci, którzy są postrzegani jako osoby o wyższym ryzyku, zapłacą wyższą premię za obligacje poręczeniowe. Ponieważ firmy poręczające zapewniają finansową gwarancję przyszłej pracy tych, którzy są zobowiązani (ang. bonded, obligors), muszą mieć jasny obraz historii finansowej i zawodowej danej jednostki.
W Stanach Zjednoczonych W Stanach Zjednoczonych, zgodnie z ustawą Miller Act z 1932 roku, wszystkie kontrakty budowlane z rządem federalnym muszą być zabezpieczone poręczeniami wykonania i płatności. Poszczególne stany uchwaliły tak zwane małe ustawy Millera – „Little Miller Act”, wymagające poręczeń wykonania i płatności również w przypadku projektów finansowanych przez te stany.
W USA istnieje wiele rodzajów poręczeń przez instytucje finansowe (ang. surety). Każde z poręczeń określa wysokość poręczenia jako określoną kwotę pieniężną poręczenia. Poręczające instytucje finansowe ustalają wskaźnik na wystawienie obligacji w oparciu o ryzyko, a następnie pobierają premię za obligacje poręczeniowe w przedziale 1–15% kwoty obligacji.
Przypisy
Kategoria:Prawo zobowiązań