Ponieważ dla typowych układów objętość molowa polimeru jest znacznie większa niż objętość molowa rozpuszczalnika poprzednie równania można uprościć do postaci:
gdzie: – grubość warstwy odpowiednio suchego i spęczniałego polimeru.
Przekroczenie ciśnienia par (przesycenie) prowadzi do skraplania rozpuszczalnika, co w następstwie skutkuje niekontrolowanym pęcznieniem oraz rozpuszczeniem filmu. Ostatecznie możliwe jest całkowite odłączenie się filmu polimerowego od powierzchni podłoża. Stan równowagi procesu jest wrażliwy na zmiany temperatury, co obrazuje równanie Clausiusa-Clappeyrona (wiążące prężność par z temperaturą i entalpią), w którym temperatura jest w wykładniku.
Przypisy
Kategoria:Chemia polimerów Kategoria:Kopolimery