Františka Stránecká, właśc. Františka Antonie Kajetána Kerschnerová (ur. 9 marca 1839 w Velkém Meziříčí, zm. 27 maja 1888 w Brnie) – czeska pisarka i folklorystka zajmująca się tradycjami Moraw.
Życiorys Urodziła się 9 marca 1839 roku w mieście Velké Meziříčí, w rodzinie Františeka Všetečki. Wychowała się w miejscowości Stránecká Zhoř, której nazwa stała się inspiracją dla jej późniejszego pseudonimu literackiego „Františka Stránecká”. W wieku 16 lat wyszła za mąż za Ignáca Kerschnera. Małżeństwo spędziło pięć lat w Berehowie, następnie przeniosło się do Uherskiego Hradiště. W 1874 roku para osiadła w Brnie, gdzie Stránecká spędziła resztę życia.
Zaczęła pisać po śmierci ojca i brata; pisanie było jej sposobem, jak poradzić sobie z żałobą. Posługiwała się pseudonimem Františka Stránecká, zadebiutowała w 1868 roku zbiorem bajek pt. Pohádky z Moravy, opublikowanym dzięki wsparciu Karela Jaromíra Erbena, który polecił jej dzieła wydawcy Eduardowi Grégrowi. Stránecká ukrywała swą prawdziwą tożsamość;