Komunistyczna Frakcja Poselska – reprezentacja nielegalnej od 1919 Komunistycznej Partii Robotniczej Polski/Komunistycznej Partii Polski w Sejmie RP. KFP istniała do roku 1935.

Działalność parlamentarną polskich komunistów zapoczątkował w Sejmie Ustawodawczym 24 maja 1921 r. - Stanisław Łańcucki. Natomiast pierwszy klub komunistyczny, dwuosobowa Frakcja Sejmowa Posłów Komunistycznych, powstał kilka tygodni później - w lipcu, po dołączeniu innego posła Tomasza Dąbala, który wszedł do Sejmu z listy PSL-Lewicy. W latach 1922–1924 posłowie komunistyczni występowali jako Frakcja Sejmowa Związku Proletariatu Miast i Wsi (niekiedy używano nazwy Klub Komunistyczny, Klub Posłów Komunistycznych, Klub ZPMiW), a od 1924 r. pojawiła się używana do końca działalności przedstawicieli KPP w Sejmie nazwa Komunistyczna Frakcja Poselska. W latach 1928–1930 można było się spotkać z nazwą Klub Jedności Robotniczo-Chłopskiej.

7 listopada 1924 r. czterech posłów z Klubu Poselskiego Ukraińskiej Partii Socjaldemokratycznej (USDP) – Andrij Paszczuk, Tomasz Prystupa, Osyp Skrypa i Jakub Wojtiuk, przyłączyli się do posłów ZPMiW i utworzyli wspólnie z nimi Komunistyczną Frakcję Poselską.