Otrzymywanie Dość wysoka elektroujemność berylu (1,47 w skali Allreda-Rochowa, taka sama jak glinu) oraz niewielki promień walencyjny (102 pm) powodują, że właściwości związków berylu w znacznym stopniu odbiegają od właściwości pozostałych berylowców, a wykazują do związków glinu. Stąd beryl jako jedyny metal bloku s tworzy związki o charakterze amfoterycznym.
Tlenek berylu BeO i wodorotlenek berylu z kwasami dają sole zawierające kation berylowy , a pod wpływem silnych zasad tworzą berylany, które w roztworach wodnych występują jako aniony (oraz ich polimeryczne pochodne typu , zanikające w bardziej alkalicznym środowisku), analogicznie jak i .
Berylany można otrzymać na różne sposoby. Najczęstszym z nich jest wysokotemperaturowa synteza z wykorzystaniem tlenku berylu i tlenku, wodorotlenku czy też węglanu metalu alkalicznego:
Podczas roztwarzania metalicznego berylu, a także jego tlenku lub wodorotlenku, tworzą się tetrahydroksoberylany:
Zatężanie wodnych roztworów berylanów nie prowadzi do uzyskania soli, gdyż wytrąca się wodorotlenek berylu. Berylan sodu i potasu można natomiast uzyskać z roztworów alkoholowych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sole Kategoria:Związki berylu