Podczas II wojny światowej Władysław Stanilewicz uczestniczył w kampanii wrześniowej. W październiku 1939 w gimnazjum Zgromadzenia Kupców przy ul. prez. G. Narutowicza 64 w Łodzi wraz z kolegami założył organizację „Wyzwolenie”, która podporządkowała się w grudniu 1939 Narodowej Organizacji Wojskowej, w ramach której latem 1940, po wyjeździe pierwszego komendanta grupy – Leonarda Szaciły, Stanilewicz przejął dowodzenie, zostając komendantem w wieku 17 lat. Komórka zajmowała się gromadzeniem uzbrojenia oraz wyrobem granatów. Podczas wojny Stanilewicz został wywieziony do Niemiec, z których powrócił zostając pierwszym zastępcą Komendanta Głównego Polskiej Organizacji Wojskowo-Niepodległościowej „Pogoń”, generała broni Mieczysława Wariwody.
Po zakończeniu wojny studiował na wydziale farmacji Akademii Medycznej w Łodzi oraz odzyskał rodzinną aptekę przy ul. Pomorskiej 91, w której wytwarzał szedyt. Władysław Stanilewicz, wraz z rodzeństwem Anną Stanilewicz i Andrzejem Stanilewiczem oraz Zbigniewem Suwalskim i Stanisławem Lamprechtem, zorganizował akcję „Naczelnik”, w ramach której grupa 11 lutego 1946 o godzinie 22:15 wysadziła wykorzystując szedyt pomnik Wdzięczności Armii Czerwonej znajdujący się w parku im. księcia Józefa Poniatowskiego w Łodzi.