W 1513 był seniorem Bursy Węgierskiej, dbając tam o porządek i spokój. W tym samym roku wznowił wykłady uniwersyteckie po sześciu latach przerwy. Znał łacinę, hebrajski i grekę. Jako nauczyciel greki znany jest ze wspomnień współczesnych (np. Jerzego Libana z Legnicy, czy Jana Antonina), gdyż sam nigdzie nie zawarł takiej informacji lub nie dochowała się ona w znanych źródłach. Nie wiadomo dokładnie, gdzie nauczał (na uczelni czy w Bursie Węgierskiej).
Leonard Cox, humanista angielski, który w 1518, będąc w Krakowie i wydając panegiryk na cześć Uniwersytetu Krakowskiego, wspomniał w tym dziele m.in. o nim. Zakończenie nauczania przez niego greki nastąpiło najprawdopodobniej pomiędzy 1517 a 1520, ale mogło też trwać nieco dłużej. Zgrecyzował nazwisko na Anthraceus, co po łacinie oznacza czarny i pochodzi od greckiego ἄνθραξ (anthrax), czyli węgiel. Pod tym pseudonimem był powszechnie znany.