Do wykrywania okrętów podwodnych własnymi siłami służył kompleks sonarowy Płatina, z anteną na dziobie i anteną holowaną.
Wyporność standardowa okrętu wynosiła 9,3 tys. t, a pełna 11,3 tys. t. Długość całkowita wynosiła 186 m, a na linii wodnej 170 m, natomiast szerokość 20,8 m, a zanurzenie 8,4 m. Napęd był kombinowany w układzie COGOG, napędzający dwie śruby. Napęd mocy szczytowej stanowiły dwa zespoły obejmujące łącznie cztery turbiny gazowe M-8KF o mocy łącznej 110 tys. KM pozwalające na osiąganie prędkości maksymalnej 32,5 węzła. Napęd marszowy stanowiły dwie turbiny gazowe M-70 o mocy łącznej 20 tys. KM i dodatkowo dwie turbiny parowe o mocy 12 tys. KM, zasilane w parę kotłami ogrzewanymi od gazów spalinowych. Przy prędkości ekonomicznej 18 węzłów zasięg wynosił 7500 mil morskich. Załogę początkowo stanowiło 485 osób, w tym 66 oficerów.