W 1883 roku występował w Krakowie (na afiszu jedynie nazwisko) oraz w warszawskim teatrze Eldorado (jako Miloński). W okresie 1883–1890 pracował w Poznaniu, występując i kierując zespołem m.in. podczas wyjazdów do Kalisza, Warszawy i Włocławsku (1886). W 1887 powrócił pod dyrekcję ojca, występując w Płocku i Warszawie, w tymże roku otrzymał również angaż do Warszawskich Teatrów Rządowych. W okresie 1889–1890 kierował zespołem poznańskim podczas występów w Warszawie. Następnie przeniósł się do Łodzi, gdzie grał i reżyserował do 1894 roku. W kolejnych latach występował we Lwowie, Poznaniu (1894), Krakowie (1894-1895) oraz ponownie w Łodzi (1898-1898, jako reżyser). W latach 1898–1900 był członkiem zespołu Adolfiny Zimajer, z którym występował m.in. w Rosji. Następnie grał w Lublinie, a od 1900 roku aż do śmierci pracował głównie w Warszawie jako członek zespołów Teatru Ludowego (1900–1905), Nowego Teatru Polskiego, Teatru Nowego (1906), Warszawskich Teatrów Rządowych (1907–1915), Teatru Letniego (1915–1920), Teatru Bagatela (1920) oraz Teatru Praskiego (1921). W międzyczasie występował również w Łodzi (1906).
Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.