Głównymi sposobami wywoływania reakcji izomerii wiązaniowej w roztworach są podgrzewanie w roztworze lub zmiany pH. Można je śledzić wykorzystując metody spektrofotometryczne.
Natomiast w ciele stałym wywołuje się je poprzez naświetlanie, zmiany ciśnienia lub temperatury. Zachodzenie tych reakcji bada się najczęściej za pomocą spektroskopii w podczerwieni i UV-Vis w ciele stałym, a także za pomocą metod krystalograficznych. Te ostatnie mają przewagę nad pozostałymi, ponieważ pozwalają śledzić zmiany z rozdzielczością atomową, co znaczy, że można dokładnie określić połączenie i ułożenie w przestrzeni atomów ligandu ambidentnego.
Zastosowania izomerów wiązaniowych Izomery wiązaniowe tego samego związku chemicznego mogą różnić się między sobą właściwościami fizycznymi, takimi jak przewodnictwo, gęstość czy kolor. Dzięki temu mogą znaleźć zastosowanie w różnych gałęziach przemysłu. Zmiany koloru i przewodnictwa pozwalają na wykorzystanie takich związków kompleksowych w technologiach – szkle zmieniającym kolor pod wpływem wybranego czynnika, na przykład po przyłożeniu zadanego