dachsteinskie z młodszego triasu. Zjawiska krasowe Obszar płaskowyżu obfituje w różnorodne zjawiska krasu powierzchniowego i podziemnego. Do zjawisk krasu powierzchniowego należą liczne, chociaż drobne formy lapiazu, leje krasowe oraz źródła krasowe i wywierzyska.
Najlepiej rozwinięte formy lapiazu znajdziemy w zachodniej części płaskowyżu. Największa ich koncentracja w postaci sporego "pola" (słow. škrapové pole) znajduje się nad wsią Jablonov nad Turňou. W procesie wietrzenia wapienia powstają na jego powierzchni liczne rysy, głębsze i kręte rowki oraz półkuliste lub studniowite otwory.
Gęstość lejów krasowych nie jest tu tak duża jak na innych płaskowyżach. Są one najliczniej rozwinięte w południowej połowie zachodniej części Górnego Wierchu. Możemy tu obserwować głównie ich formy misowate, rzadziej lejkowate. Przeważają leje o kształcie okrągłym, z płaskim dnem i stromymi zboczami. Niekiedy ich średnica osiąga 100 metrów, ale głębokość jedynie około 5 metrów. Spotykamy tu czasem całe zespoły lejów krasowych ułożonych w szereg, biegnący w kierunku północnym lub północno-wschodnim. Takie ukierunkowania występują głównie w rejonie jaskini Jablonovská priepasť, natomiast wyraźne linie biegnące w kierunku północno-zachodnim oraz zachodnim spotkamy w okolicach wzniesienia Tegar (797 m).