Wydał zbiory wierszy „W godzinie zmierzchu” (1908), „W godzinie kontemplacji” (1917), „Smutne wyjście” (1920), opowiadania i felietony prozatorskie „Dzikie winogrona” (1921), „Kwiaty i żądło” z podtytułem „Eseje i notatki o drodze życia”; pod pseudonimem Tiberius Sparrow wydał książkę „Esej o historii teatru ukraińskiego w Galicji” (1934; wznowioną ze skrótami w zbiorze „Ulubieni”, Lwów, 1959).

Jako pierwszy w całości przetłumaczył na język ukraiński i wydał wiersz Adama Mickiewicza „Konrad Wallenrod”. Był też autorem polskich przekładów dzieł autorów ukraińskich. Niektóre z nich ukazały się w antologii poetyckiej „Akordy” (1903, oprac. I. Franko), w zbiorach „Mołoda muza” (Kijów, 1989) i „Obrazy z życia” (Lwów, 1989), „Rozrzucone perły. Poeci” (Kijów, 1991). Poezję Stepana Czarneckiego przetłumaczył na język polski Sidir Twerdochlib.

Rodzina Ojciec: ks. Mykoła Czarnecki. Matka: Władysława Eckhardt-Czarnecka. Bracia i siostry: Leoncy, Josyf, Iwan, Olena, Genia, Mania, Mychajło, Wołodymyr, Stanisław i trzy nieznane osoby. Żona: Irena Popowczak-Czarnecka. Córki: Olesia i Oleksandra.

Zmarł 2 października 1944 r. i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie (Pole 19).

Upamiętnienie 26 maja 1991 r.