Na przestrzeni XIX w. społeczeństwo Farerskie ewoluowało z niezależnego, samowystarczalnego społeczeństwa chłopskiego w społeczeństwo rybackie, które w wieku XX sukcesywnie integrowało się ze światowymi systemami gospodarczymi i komercjalizowało, uzależniając się przy okazji od dostaw produktów z zagranicy. Równocześnie jednak Farerczycy podtrzymywali niekapitalistyczne formy, jak rybołówstwo, wielorybnictwo, hodowla owiec i krów, rolnictwo, dziewiarstwo i zbiór ptasich jaj. Wśród poszczególnych elementów kształtującej się tożsamości narodowej i kulturowej (np. język farerski, tradycyjny taniec i ballady) kluczową rolę odegrał grindadráp. W relacjach podróżniczych było postrzegane jako uosobienie odwagi społeczności farerskiej i walki z przeciwnościami w walce o przetrwanie. Grindadráp było pojmowane jako forma „sportu narodowego”, zyskiwało otoczkę narodowościową i było postrzegane jako element męstwa narodu. Tym samym kwestionowanie polowań na grindwale było postrzegane jako zamach na tożsamość, suwerenność i kulturę Wysp Owczych. thumb|„Blásturongul” – tradycyjny stalowy hak używany przez Farerów podczas polowań na grindwale thumb|Grindadráp w 2018 thumb