Przerażony grindwal nie traci świadomości, miota się, ale wraz z upływem krwi traci przytomność i jego ciało ulega paraliżowi. W końcu wykrwawia się i umiera. Wody, w których zabijane są te zwierzęta, nabierają od ich krwi czerwonego koloru. Kark i boki szyi martwego zwierzęcia są nacinane długim nożem, by pozbyć się krwi, co ma podnieść walory konsumpcyjne mięsa. Martwe zwierzęta układane są w rzędach. Ciała ciężarnych samic są często odkładane na bok, by oprawiać je później, kiedy będzie obecnych mniej osób spoza społeczności, bowiem zabijanie ciężarnych samic rodzi ogromne kontrowersje i protesty przeciwników polowań. Polujący i ich rodziny układają ciała zwierząt na nadbrzeżu, a osobniki które przeżyły, są dobijane. Następnie nacina się brzuchy, by schłodzić tusze. Następuje pomiar zabitych grindwali, by sklasyfikować je do odpowiedniej kategorii pod względem wielkości. Na płetwie bocznej zwierzęcia wycinane jest odpowiednie oznaczenie, a na policzku numer kolejny, co pozwala na policzenie zwierząt.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grindadráp · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.