Opis gatunku ukazał się w 2013 roku, po tragicznej śmierci drugiego z autorów, stąd Bechly zmienił pierwotnie planowany epitet gatunkowy na adriankini, celem uhonorowania współautora.

Morfologia Ważki te miały wydłużone pterostygmy o silnie rozwiniętych żyłkach wspierających. W przednim skrzydle odległość między nodusem a pterostygmą wynosiła u E. adriankini 11 mm, a u E. jurassica od 14 do 15 mm. Żyłek poprzecznych postnodalnych i postsubnodalnych było u E. adriankini od 7 do 8, a u E. jurassica od 10 do 11. Żyłka interradialna druga, gałęzie druga i 3/4 żyłki radialnej tylnej oraz żyłka medialna przednia były pofalowane. Przebieg żyłki interradialnej drugiej nie był równoległy do drugiej gałęzi żyłki radialnej tylnej – przestrzeń między nimi rozszerzała się w kierunku odsiebnym. Gałąź 3/4 żyłki radialnej tylnej biegła równolegle do żyłki medialnej przedniej aż po tylną krawędź skrzydła. Pomiędzy spłaszczonymi sektorem radialnym i sektorem medialnym znajdowały się dwie żyłki dodatkowe o prostym przebiegu, a za nimi pojedynczy szereg komórek. Trójkąt subdyskoidalny w przednim skrzydle był jednokomórkowy, a w tylnym dwukomórkowy.

Przypisy

Kategoria:Eumorbaeschnidae Kategoria:Stawonogi jury Kategoria:Wymarłe owady Europy