Southend Pier – molo na Morzu Północnym, w ujściu Tamizy, w angielskim mieście Southend-on-Sea (Essex). Mając długość 2,16 kilometra (1,34 mili) jest najdłuższym molo rekreacyjnym na świecie i symbolem miasta. Jest zabytkiem klasy II.
Historia Pierwsze drewniane molo w tym miejscu zaprojektowano w 1828 roku. Obiekt o długości 182,88 metra (600 stóp) otwarto w 1830 roku. Budowlę przedłużono do długości 2092,15 metrów w 1846 roku, co uczyniło ją najdłuższą w Europie. Przebudowano ją wówczas na stalową. W sierpniu 1885 roku zaprojektowano wymianę konstrukcji, a w 1888 roku rozpoczęto prace według projektu Jamesa Brunleesa. Molo zostało otwarte 24 sierpnia 1890 roku. Z sumy 80 tysięcy funtów, 10 tysięcy funtów kosztowała linia kolei elektrycznej, biegnąca na molo. Przedłużenie budowli w obecnej, rekordowej na świecie długości otwarto w 1898 roku. 25 lipca 1908 roku otwarto górny poziom przedłużonego pirsu, a następnie ułożono drugi tor linii kolejowej. W 1929 roku dobudowano nabrzeże dla parowca Prince George.
W czasie II wojny światowej molo było użytkowane przez brytyjską Marynarkę Wojenną. Popularność obiektu wzrosła po wojnie. Linia kolejowa w sezonie 1949/1950 przewiozła łącznie 4 713 082 pasażerów, a dodatkowy milion osób przeszedł molo na piechotę.