Według legendy świat nawiedziła zima tak sroga, że zwierzęta były skazane na łaskę ludzi. Chcąc się odwdzięczyć, zaczęły wręczać dekorowane jaja dając początek wielkanocnej tradycji. Jednak nie wszystkie zwierzęta były udźwignąć ten obowiązek i wówczas wspólną decyzją zające, jako najbardziej kompetentne w rozdawaniu upominków, dostały na wyłączność ową czynność i w ten sposób narodziła się funkcja zająca wielkanocnego. Wręczono im Złotą Pisankę, która daje im mocy i do tej pory jest przechowywana w ukryciu. Następuje marchewkowa przepowiednia mówiąca o zagrożeniu tegorocznej Wielkanocy ze strony lisów.
Madame Hermina i pan Zasadzka, nauczyciele Zajęczej Szkoły zapoznają Maxa z zajęciami szkolnymi. Irytują go staroświeckie zwyczaje szkoły, choć zaprzyjaźnia się z wnuczką Zasadzki – Emmi marzącą być zającem wielkanocnym, lecz wiek jeszcze jej nie pozwala. Ukradkiem się wymyka ze szkoły, ale natyka się na Ruth i jej synów Ferdiego, Benka i Lorka – lisią rodzinę chcącą wykraść Złotą Pisankę i zostać lisami wielkanocnymi, licząc że poprawi reputację lisów wśród ludzi. Maxa ratuje Hermina za pomocą znikacza będącego kluczową umiejętnością w chowaniu pisanek. Lisy nasilają swe ataki na szkołę. Nocą Emmi wykrada, by poznać ich plany. Dowiaduje się, że lisy wiedzą o Złotej Pisance.