Po wstrzyknięciu objętości roztworu wystarczającej do całkowitego usunięcia poprzedniego roztworu z kuwety obserwacyjnej, przyrząd osiąga stan stacjonarny i przepływ można zatrzymać. W zależności od technologii napędu strzykawki, zatrzymanie przepływu uzyskuje się za pomocą zaworu odcinającego, zwanego twardym zatrzymaniem, lub za pomocą strzykawki zatrzymującej. W momencie zatrzymania przepływu wysyłany jest sygnału startu do detektora, dzięki czemu można monitorować parametr (np. absorbancję) związany z postępem reakcji, określanym najczęściej na podstawie ubytku jednego z reagentów. W porównaniu z metodami przepływowymi ciągłymi, technika zatrzymanego przepływu jest materiałooszczędna, ponieważ wykorzystuje niewielkie ilości roztworów.
Strzykawki z odczynnikami Dwie strzykawki są wypełnione roztworami zawierającymi reagenty, w których nie zachodzą reakcje chemiczne, dopóki nie zostaną ze sobą zmieszane. Strzykawki posiadają tłoki, które są napędzane pojedynczym tłokiem napędowym lub niezależnymi silnikami krokowymi, dzięki czemu są one sprzęgane ze sobą, a ich zawartość jest jednocześnie wypychana do urządzenia mieszającego.