thumb|240px|Filipowicz z Piłsudskim w Białymstoku (21 sierpnia 1921) thumb|240px|Tablica pamiątkowa Feliks Filipowicz (ur. 1869 w Kiejdanach, zm. 21 stycznia 1941 w Białymstoku) – polski działacz samorządowy, społeczny i niepodległościowy, prezes białostockiego Komitetu Miejskiego, farmaceuta i aptekarz.

Życiorys Był synem Zygmunta i Anny z Szymkiewiczów. Dyplom prowizora farmacji otrzymał w 1898 r. na Uniwersytecie Warszawskim. Działał w Towarzystwie Wzajemnej Pomocy „Farmacja”. W 1889 r. uzyskał koncesję na prowadzenie apteki w Chełmie, którą otworzył zapewne 1 stycznia 1901 r. Gościł u siebie Józefa Piłsudskiego, po jego ucieczce z Petersburga. W 1905 r. sprzedał aptekę w Chełmie. W 1907 r. został aresztowany przez Rosjan, jako socjaldemokrata. W 1909 r. zamieszkał w Białymstoku, a w kolejnym roku został zarządcą apteki Zofii Narkiewicz-Jodko (narożnik ul. Sienkiewicza i Rynku Kościuszki). W 1915 r. aptekę tę odkupił i prowadził ją do 1921 r., gdy zawarł spółkę z Czesławem Moskalewskim. W 1927 r. odsprzedał swoje udziały Moskalewskiemu.