70 kg przeznaczona do montażu na wozach bojowych oraz śmigłowcach. Spike LR II – o zasięgu zwiększonym do 5,5 kilometra przy odpalaniu z wyrzutni przenośnej (przystosowany także do odpalania ze statków powietrznych) i o zwiększonej przebijalności.

Elementy pocisku Głowica naprowadzania z kamerą dzienną z kamerą termowizyjną (zastosowanie dzienno-nocne) z dwoma kamerami: dzienną i termowizyjną (nazwa pocisku: 'Dual') Blok kierowania Wstępna głowica kumulacyjna (prekursor) Główna głowica kumulacyjna Silnik startowy (używany w początkowej fazie wystrzelenia pocisku) Silnik marszowy (główny)

Wprowadzenie pocisku w Polsce Powody wprowadzenia W latach 90. Wojsko Polskie stanęło przed problemem modernizacji swego systemu obrony przeciwpancernej, opartego dotąd na lufowej artylerii przeciwpancernej, przeciwpancernych pociskach kierowanych I i II generacji oraz działach bezodrzutowych i granatnikach przeciwpancernych. Środki te w większości były już przestarzałe i nieskuteczne wobec opancerzenia współczesnych czołgów podstawowych, a nawet niektórych bojowych wozów piechoty, szczególnie tych których pancerz został wzmocniony tzw. pancerzem reaktywnym, zmniejszającym skuteczność oddziaływania głowic kumulacyjnych.